پس از ماشینکاری قطعه کار ، آزمایش سختی Leeb برای تأیید سختی سطح آن در برابر مشخصات طراحی انجام شد. روش آزمایش سختی LEEB ، که به دلیل قابلیت حمل و مناسب بودن آن برای اندازه گیری در محل از قطعات کار بزرگ انتخاب شده است ، با اندازه گیری سرعت بازگشت یک ضربه گیر پس از حمله به سطح قطعه کار ، سختی را تعیین می کند. خواندن سختی تبدیل شده تقریباً HRC61 پیروی از الزامات طراحی را تأیید کرد.
نحوه بررسی نقص سطحی قطعه های کاری
آنچه اکنون می بینید یک قطعه کار بعد از روکش است. برای نمایش شهودی تر وضعیت سطح قطعه کار ، ما از یک نفوذ کننده رنگ قرمز استفاده کرده ایم که معمولاً در آزمایش های غیر مخرب استفاده می شود. همانطور که مشاهده می کنید ، تحت عمل آن ، برخی از ترک ها و منافذ ریز در سطح قطعه کار به وضوح قابل مشاهده است. اگر این نقص ها به موقع درمان نشوند ، ممکن است باعث شکستگی یا نشت قطعه در هنگام استفاده شود و منجر به عواقب جدی شود.
برای اندازه گیری ضخامت لایه روکش ، از یک کولیس با دقت 0.02 میلی متر استفاده کردیم: اول ، دو نقطه اندازه گیری در قطعه آزمایش قبل و بعد از پردازش مشخص شد و ضخامت مربوطه ثبت شد. ضخامت لایه روکش در هر موقعیت اندازه گیری با محاسبه تفاوت بین ضخامت های پس از پوشیدن و قبل از پوشیدن تعیین شد. این اندازه گیری در دمای اتاق انجام شده است ، این اندازه گیری نشان داد که قطعه کار دارای ضخامت 241 میلی متر قبل از روکش و 246 میلی متر پس از روکش است ، با اختلاف 5 میلی متر نشان دهنده ضخامت لایه روکش است.
